Kościół ewangelicki

Pierwsze informacje o kościele pojawiają się w 1341 r. Początkowo pełnił on funkcję kaplicy przy szpitalu św. Barbary. Na przestrzeni lat świątynia była wielokrotnie niszczona, ale zawsze odbudowywana. Zbiegiem lat cechy gotyckiego stylu budowli uległy znacznemu zatarciu. W latach 1732-1810 kościół znalazł się w posiadaniu franciszkanów, a w 1812 r. został przekazany ewangelikom nyskim. Budowla została spalona w 1945 r. przez Armię Czerwoną i odbudowana w 1950 r. Jej wczesnobarokowe wnętrze zmieniono w XVIII w. na barokowe. Elementy związane z kultem świętych zostały usunięte przez ewangelików. Obecnie jest to własność kościołów: ewangelicko-augsburskiego i zielonoświątkowego.